Asnjë njeri nuk ka qenë më larg shtëpisë sesa astronautët e misionit Artemis.
Por ndërsa Toka bëhet gjithnjë më e vogël në pasqyrën e pasme të tyre, ata kanë pasur një lidhje të vazhdueshme me kontrollin e misionit në Houston, Texas. Fjalët e qeta të ekipit të NASA-s u kanë dhënë astronautëve një ndjesi ngushëllimi dhe lidhjeje me shtëpinë.
Kjo lidhje është gati të humbasë.
Ndërsa astronautët kalojnë pas Hënës rreth orës 23:47 BST (18:47 EDT) të hënën, 6 prill, sinjalet radio dhe lazer që lejojnë komunikimin e dyanshëm midis anijes dhe Tokës do të bllokohen nga vetë Hëna.
Për rreth 40 minuta, katër astronautët do të jenë vetëm, secili me mendimet dhe ndjenjat e veta, duke udhëtuar në errësirën e hapësirës, një moment i thellë vetmie dhe qetësie. Astronauti i Artemis, Victor Glover, tha se shpreson që bota të përdorë këtë kohë për të ardhur më pranë njëri-tjetrit.
Më shumë se 50 vjet më parë, astronautët e Apollo gjithashtu përjetuan izolimin që vijonte nga humbja e sinjalit gjatë misioneve të tyre në Hënë.
Ndoshta më shumë se kushdo, Apollo 11-i, Michael Collins. Në 1969-ën, ndërsa Neil Armstrong dhe Buzz Aldrin bënë histori duke marrë hapat e parë në sipërfaqen e Hënës, Collins ishte vetëm në modul komando, duke orbituar rreth Hënës.
Kur anija e tij kaloi pas anës së largët, kontakti me dy astronautët në sipërfaqen e Hënës, si dhe me kontrollin e misionit, u zhduk për 48 minuta. Ai e përshkroi përvojën në librin e tij të vitit 1974 “Carrying the Fire”, duke thënë se ndihej “plotësisht i vetëm” dhe “i izoluar nga çdo formë e njohur e jetës”, por nuk ndjeu frikë ose vetmi.
Në intervista të mëvonshme, ai foli për paqen dhe qetësinë që sillte heshtja në radio, duke thënë se i ofronte një pushim nga kërkesat e vazhdueshme të kontrollit të misionit. Në Tokë, gjatë kësaj periudhe pa komunikim, ata që janë përgjegjës për mbajtjen e kontaktit me anijen do të përjetojnë një kohë të tensionuar.
Në Goonhilly Earth Station në Cornwall, në jug-perëndim të Anglisë, një antenë e madhe ka mbledhur sinjalet nga kapsula Orion, duke përcaktuar me kujdes pozicionin e saj gjatë gjithë udhëtimit dhe duke e transmetuar këtë informacion në qendrën kryesore të NASA-s.
Matt Cosby, shefi i teknologjisë në Goonhilly, tha për BBC-në:
Është hera e parë që po ndjekim një anije kozmike me njerëz brenda. Do të jemi pak të shqetësuar kur të kalojë pas Hënës, dhe pastaj shumë të emocionuar kur ta shohim përsëri, sepse e dimë se të gjithë janë të sigurt.
Shpresohet që këto ndërprerje në komunikim të jenë së shpejti të së kaluarës. Cosby thotë se kjo do të jetë thelbësore kur NASA dhe agjenci të tjera hapësinore fillojnë të ndërtojnë baza në Hënë dhe të intensifikojnë eksplorimin e mëtejshëm.
Programet siç është ai Moonlight i Agjencisë Evropiane Hapësinore planifikojnë të lëshojnë një rrjet satelitësh rreth Hënës për të siguruar mbulim të vazhdueshëm dhe të besueshëm të komunikimit në të ardhmen.
Për astronautët e Artemis, koha pa kontakt me Tokën do t’u lejojë të përqendrohen plotësisht tek Hëna.
Ata do ta kalojnë këtë periudhë duke bërë vëzhgime të Hënës, duke marrë fotografi, studiuar gjeologjinë e saj dhe thjesht duke shijuar bukurinë e saj.
Kur të dalin prej aty dhe sinjali të normalizohet, bota do të marrë frymë lirshëm. Astronautët që bëjnë histori do të jenë në gjendje të ndajnë pamjet e tyre të pabesueshme me të gjithë në shtëpi.
