Fjala ‘biskotë’ buron nga latinishtja “bis cotus” që do të thotë diçka e pjekur dy herë.
Historianët thonë se biskotat e para janë pjekur në Persi diku rreth shekullit të shtatë përpara Krishtit.
U deshën mbi pesë shekuj që biskotat të shfaqeshin dalëngadalë në kontinentin evropian dhe deri më tani, biskotat më të mira gjenden në Francë dhe Itali.
Ndër biskotat më të mira italiane të kohëve moderne, ekspertët e AgroWeb.org rendisin ato Savoiardi, të buta si sfungjer.
Përbërësit:
4 të verdha vezësh,
1 lugë çaji ekstrakt vanilje
Treçerek filxhan çaji sheqer
Një majë luge çaji kripë
4 të bardha vezësh,
Treçerek filxhan çaji sheqer
Treçerek filxhan çaji miell shumë-përdorimësh.
Përgatitja:
Ndizeni furrën në 180 C.
Merrni një tepsi dhe lyejeni me pak yndyrë dhe më pas me pak miell dhe lëreni mënjanë.
Në një enë tjetër përzieni të verdhat e vezëve, sheqerin dhe vaniljen, deri sa ngjyra e masës të jetë e çelët dhe e zbardhur.
Në një enë tjetër rrihni të bardhat e vezëve deri sa të formohet një masë e lehtë pupël, e bardhë dhe kremoze.
Gradualisht shtoni kripën dhe sheqerin dhe vazhdoni me përzierjen e lehtë.
Më pas të bardhat e vezës shtrojini ngadalë mbi të verdhat.
Përzieni shumë lehtë dhe butë në mënyrë që të biskotat të mos kenë shumë ajër.
Më pas shtoni ngadalë miellin shumë-përdorimësh dhe përzieni sërish lehtë dhe butë duke hequr me lugë çdo bulëzë ajri.
Masën futeni në një qese pastiçerie dhe brumit jepuni formë të hollë drejtkëndore si ajo e gishtit.
Tepsinë futeni në furrë dhe lërini biskotat të piqen për rreth 12 minuta ose derisa të marrin një nuancë të artë në sipërfaqen e tyre.
Pasi t’i keni hequr nga furra, lërini biskotat të ftohen dhe servirini menjëherë.
Biskotat mund të ruhen edhe në një enë të mbyllur mirë me kapak në temperaturë ambienti.
