Në një kohë tensionesh në rritje në Gjirin Persik dhe pasigurie mbi çmimet ndërkombëtare të naftës, Kina po shfaqet si një faktor vendimtar në tregun global të energjisë, kryesisht përmes marrëdhënieve të saj energjetike me Iranin.
Kina është importuesja më e madhe në botë e naftës bruto dhe rreth 50% e importeve të saj detare vijnë nga Lindja e Mesme, me rreth 15% që vjen nga Irani. Shumica dërrmuese e eksporteve iraniane, midis 80% dhe 90%, shkojnë drejt tregut kinez, duke e bërë Kinën një shtyllë kyçe për të ardhurat e ekonomisë iraniane. Rafineritë e pavarura kineze luajnë një rol qendror në këtë fluks tregtar, duke blerë naftë me zbritje nga Irani.
Një pikë kyçe për eksportet e Iranit është ishulli Kharg, nga i cili rreth 90% e naftës bruto iraniane dërgohet në tregjet ndërkombëtare. Çdo ndërprerje ose sulm ndaj objekteve Kharg do të kishte pasoja të rëndësishme për ekonominë e Iranit dhe tregun global të naftës, duke kufizuar furnizimin dhe rritur presionin mbi çmimet ndërkombëtare.
Në këtë mjedis të brishtë gjeopolitik, Kina ndodhet në një pozitë të veçantë: nga njëra anë është blerësi kryesor i naftës iraniane, dhe nga ana tjetër një faktor që mund të ndikojë, madje edhe në mënyrë indirekte, në ekuilibrin e tregut global të energjisë.
